Ο μικρός μου πήρε το όνομα Βαλεντίνος.Δημιουργήθηκε εκείνες τις ημέρες κοντά στις 14Φλεβάρη(εμείς νομίζαμε την ίδια ημέρα,μπορεί και όχι).Όπως και να έχει μας έδωσε έμπνευση και έναν λόγο παραπάνω να πάρει αυτό το όνομα!Ένα όνομα μιας γιορτής που πάντα η μαμά και ο μπαμπάς γιορτάζουν(ναι πολύ δεν πιστεύουν σε αυτή την γιορτή λόγω εμπορικότητας κλπ.όμως αυτό είναι άλλο θέμα)Ναι ο έρωτας και η αγάπη δύο ανθρώπων γιορτάζεται κάθε μέρα,όμως μια μέρα παραπάνω να υπάρχει σαν μια ακόμη αφορμή για κάτι πιο ιδιαίτερο την ημέρα αυτήν,γιατι όχι;Για μας ο Άγιος Βαλεντίνος πάντα υπήρχε σαν ερωτική γιορτή στην σχέση μας,λοιπόν τώρα θα υπάρχει και σαν πρόσωπο στο σπίτι μας!

Όπως καταλάβατε και τα δύο αγόρια μας πήραν δύο ονόματα που πάνω τους έχουν μια σημασία,κάτι σηματοδοτούν.Και τα δύο(όχι τυχαία)μας φέρνουν στο μυαλό τον έρωτα,το πάθος,την αγάπη,τις ανθρώπινες ιστορίες αγάπης!
Θέλαμε για τα παιδιά μας ονόματα που απλά θα μας αρέσουν,θα σημαίνουν κάτι για εμάς και θα είναι και λίγο πιο ιδιαίτερα!


Για αυτό τον λόγο δεν θα επέλεγα να δώσω ονόματα παππουδογιαγιάδων όσο και αν τους αγαπάμε και τους εκτιμάμε,δεν θεωρώ ότι με αυτό τον τρόπο δείχνεις στον άλλον την εκτίμηση σου.Δεν υπάρχει λόγος να δείξεις έτσι την εκτίμηση σου.Και εαν η άλλη πλευρά(παππουδογιαγιάδων)το βλέπουν έτσι πρέπει απλά να αλλάξουν πλευρό.Κάθε παππούς και κάθε γιαγιά το μόνο που θα θέλει για το εγγόνι του είναι να είναι υγιή και ευτυχισμένο έχοντας όποιο όνομα αρέσει στους γονείς του.Είμαι κατά αυτής της ελληνικής”συνήθειας”.Συνήθειας γιατι παράδοση δεν θα το έλεγα.Οι παραδόσεις πρέπει να έχουν κάποιο συγκεκριμένο νόημα και γίνονται για κάποιο λόγο,κάνοντας μας χαρούμενους και περήφανους.(αναλόγως και την παράδοση).Και όχι επειδή πρέπει η αναγκαστικά.Με αυτό τον τρόπο και για αυτό τον λόγο η Ελλάδα μας με τα τόσα όμορφα Ελληνικά της και ιδιαίτερα ονόματα της έχει μείνει τόσο πίσω και είναι καταδικασμένη οι περισσότεροι άνθρωποι της να έχουν τα ίδια και τα ίδια ονόματα,μέσα σε ένα σόι ένα όνομα δέκα φορές!Αυτό είναι όμορφο;Επίσης είναι όμορφο τόσα π.χ.Αρχαιοελληνικά μας ονόματα να έχουν χαθεί;Για ποιον λόγο;Κάθε γονιός είναι ευτυχισμένος όταν και το παιδί του είναι ευτυχισμένο και κάθε του επιλογή είναι απολύτως αποδεκτή.Ας μην εξελισσόμαστε λοιπόν και πηγαίνουμε μπροστά επιλεκτικά.Ας ανοίξουν τα μυαλά μας σε διάφορους τομείς και σε διάφορα θέματα!Καλό είναι να συνεχίζουμε πράγματα του παρελθόντος όταν αυτά έχουν να μας προσφέρουν κάτι ουσιαστικό και όχι επειδή έτσι μάθαμε!Σε αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν πρέπει,αλλα θέλω.Και το τι όνομα θα πάρει κάθε παιδί είναι αποκλειστική επιλογή των δυο γονέων!
Αυτά έτσι για να κλείσω αυτό το άρθρο,περνώντας ένα μήνυμα και γράφοντας την άποψη μου για ενα θέμα,μια συνήθεια που επικρατεί στην χώρα μου και θα ήθελα να αλλάξει,απο εμάς τους νέους γονείς!Προς θεού,μην παρεξηγηθώ απο όσους επέλεξαν να ακολουθήσουν αυτή την συνήθεια του τόπου μας.Επιλογή σας.Απλά επειδή συνήθως η άλλη πλευρά παρεξηγείται σε αυτή την εξελιγμένη χώρα ας ακουστεί και αυτή!


Όπως και να έχει να χαιρόμαστε όλοι τα παιδιά μας,να είναι πάντα υγιή και χαμογελαστά!Και εμείς οι γονείς δίπλα τους χαρούμενοι!
Και όσοι μας αγαπούν και τους αγαπάμε να χαιρόμαστε με την χαρά του άλλου!Αυτό αρκεί!
Τώρα πως θα συνηθίσω να τα φωνάζω με τα ονόματα τους;νινί ο ένας μπέμπης ο άλλος αντε να συνηθίσω!χαχα!